Vandaag heb ik een luchtig interview met Harry Geurts van het KNMI. Het gesprek is luchtig, want het gaat over wolken. Laat dat nou net een van mijn favoriete onderwerpen zijn. Ik vond dat de Grasduinen-lezer maar eens iets moest lezen over wolken. Want wolken heb je in alle soorten en maten en iedere wolk heeft zijn eigen verhaal. Kortom: wolken spreken de taal van de hemel. En in april heb je fraaie wolken boven het land, dus er is een actuele aanleiding.

Ik had als wolkenfan natuurlijk al eens wat gelezen over wolken en de mooiste vind ik de hoge wolken, de cirrus, ook wel veegwolken genoemd. In de voorbereiding ontdekte ik dat mensen die wolken kijken een naam hebben: nefologen, een nog nauwelijks gebruikte term. Maar om nu te zeggen dat ik nefoloog ben. Iedereen is toch nefoloog?  Wel moet ik bekennen dat ik een mooie wolk niet alleen bekijk maar ook fotografeer, voor in mijn wolkenarchief. Een soort wolkenverzameling dus. Het leuke (of rare) is: een wolkenverzameling is nooit compleet, want iedere wolk is anders. Mijn vriendin meent overigens dat dit het begin van wolkengekte is. Een luchtige gekte, dat dan weer wel.