Soms word ik dol van de natuur- en milieuclubs. Alles wat ook maar een beetje leuk en populair is, wordt direct met een loep bestudeerd: nu zijn de rozen die op Valentijnsdag worden gegeven weer niet goed.

 Dit schrijft Natuur en Milieu:

Meer dan de helft van de door de Algemene Inspectie Dienst (AID) gecontroleerde rozenkwekers gebruikt illegale bestrijdingsmiddelen. Met alle nare gevolgen voor mens en natuur. Natuur en Milieu roept Valentijnsgeliefden daarom op hun bloemenman te vragen om biologische rozen. De AID, die is belast met controle in de bloemensector, gaat met fluwelen handschoenen te werk. De dienst deelt hooguit een paar kleine boetes uit waar de telers om lachen. Waarom grijpt de AID niet in, en waarom zorgt hij er niet voor dat we onze Valentijn verantwoorde rozen kunnen geven?

Natuur en Milieu roept iedereen op hun bloemenman te vragen om biologische rozen. Als ze die niet verkopen, wat waarschijnlijk het geval is, vraag dan om biologische bloembollen. Als ook die er niet zijn, verklaar dan je liefde met een kaartje (Let op: wel een kaart op FSC-papier, red.). Overigens komen de meeste Valentijnsrozen niet uit Nederland. In deze periode worden massaal rozen ingevlogen uit het buitenland.

Foto: Koen Suyk / ANP

 Nu moet de liefde ook al weer correct en verantwoord zijn. Maar ik weet het, ze hebben gelijk. Maar soms word ik een beetje moe van mensen die gelijk hebben. En daarna word ik er moe van dat ik daar moe van word. Conclusie: ik ben moe. Valentijnsmoe.