In een vorig bericht plaatste ik de reactie van Wouter van de Weerd op het diskwalificeren van de winnaar van de Wildlife Photographer wedstrijd. En passant wed in dat stukje ook nog even de macrofotografie van Stefano Unterthiner en Marco de Paauw bekritiseerd. De groothoekfotografen zouden een te grote verstoring veroorzaken. Van de Paauw hierbij een (ingekorte) reactie:

“Groothoekfotografie is een aparte, tijdrovende tak binnen de natuurfotografie. Om een goede foto te maken ben ik soms maanden bezig om het juiste moment te vangen. In deze tijd ben ik dus niet bezig met fotograferen, maar met het creëren van een situatie waarin het dier dat ik fotografeer mij volledig vertrouwt en aan mijn aanwezigheid gewend is. Op dat moment is er dan ook geen sprake meer van enige verstoring van de natuur. Een voorbeeld; de afgelopen maanden ben ik bezig geweest met een groothoek opname van een kwak. Nog geen week geleden is het mij gelukt om deze vogel mooi te fotograferen. De kwak is zo op zijn gemak in de buurt van mijn camera dat hij boven op mijn fotokastje slaapt. Ik weet dus 100% zeker dat hier geen sprake is van verstoring. Ik vind het dan ook zeer spijtig dat sommige personen, die totaal niet weten op welke manier ik te werk ga, hun mond de vrije loop laten, omdat zij denken te weten dat deze manier van fotografie verstorend is.  Dit is alleen in het geval als je niet weet waar je mee bezig bent!

Natuurlijk is het van belang dat een ieder die natuurfotografie beoefent, of dit nu beroepsmatig is of op hobby niveau, zichzelf moet afvragen of hij/zij wel op de juiste en verantwoordelijke manier te werk gaat. Ik persoonlijk heb er totaal geen problemen mee om een vogel te voeren met een vetbolletje om hem vervolgens te kunnen fotograferen.

Wat betreft de wolvengroothoekfoto’s:  Deze groep wolven leeft in gevangenschap. Ik heb de wolven dus helemaal geen maanden hoeven te voeren om ze zo dichtbij mogelijk te krijgen. Maar ook al zijn ze dan gewend aan mensen, het zijn en blijven wolven. Dus ook deze opname is niet zomaar tot stand gekomen. De eerste keren dat wij bij deze wolven kwamen werden we met ontblote tanden begroet. Dan moet je als natuurfotograaf op een zeer zorgvuldig manier te werk gaan. Stapje voor stapje probeer je het vertouwen van deze dieren te winnen. Nadat de dieren je niet meer zien als indringer van hun territorium ontstaat er een bepaalde band tussen jou en de wolven. Om een groothoek opname van een wolf te maken dien je het dier met uiterste respect te behandelen. Je kunt het je niet veroorloven om dit respect niet te hebben, want dan gebeuren er ongelukken. Maar of het nu om een wolf of om een roodborstje gaat, iedere natuurfotograaf wordt geacht op een respectvolle en verantwoordelijke manier met de natuur om te gaan. Iets wat ik van mijzelf zeker kan zeggen. “

De wolvenfoto van Marco de Paauw: