Tot eind augustus publiceren we hier winnaars uit de Grasduinen Natuurfotowedstrijd 2010. Misschien vind je deze terug in de Grasduinen Natuuragenda 2010.

Geniaal beeld in al zijn simpelheid. De pose van de vogel is wonderschoon. De compositie , de kleuren, alles zit mee. Er is maar één klein storend element en dat is de net verkeerd aangesneden rietbloem bovenaan het beeld. Er had iets meer gesneden moeten worden.

Journalisten zijn niet meer dan doorgeefluiken, daarom houd ik dit niet langer voor me: ik heb een site gevonden die voor fietsers en wandelaars beter werkt dan Google Maps. Jazeker, dat kan. De site is van kaartenmaker Falk (www.falk.nl) en werkt snel. De kaarten zijn ook beter. Ook staan de fietsknooppunten erin vermeld. Goochel daarom niet langer met Google, maar ga lekker Falken als je een route wilt plannen.

De prestigieuze Sony fotowedstrijd is weer begonnen. Geen 100 % natuurfotowedstrijd, maar er is een categorie Natuur en Wildlife, dus probeer het!

25000 Dollar is een leuke prijs om te winnen….

Alle info vind je hier.

Vorige week was ik in de Wieden met fotografen Leon Baas en Han Bouwmeester. Een dagje zwarte sterns kijken. En dat lukte. Met soepele hand voer Han de fluisterboot door de schitterende watergangen van dit nationale park. En uit ervaring wist hij precies de broedplekken van de zwarte sterns te vinden.Wat een schitterende vogel. Erg beweeglijk ook dus niet heel makkelijk vast te leggen. Bijgaand de visie van Leon:

En eentje van Han:

Mocht je nu zelf ook plannen hebben om te gaan kijken in de Wieden. Ga dan niet zelf pielen, boek gewoon een sessie met Han Bouwmeester!

Tot eind augustus publiceren we hier winnaars uit de Grasduinen Natuurfotowedstrijd 2010. Misschien vind je deze terug in de Grasduinen Natuuragenda 2010.

Een gedurfde plaat met zo’n groot leeg wit vlak bovenin de foto. De vallende sneeuw geeft een soort van magie aan de foto. Prachtige kleurstelling.

Onze voormalige stagiair en natuurfotograaf Mart Smit mailt mij dit:

Ik loop nu stage op Tenerife bij de AWF (Atlantic whale foundation). We doen onderzoek naar de walvissen en dolfijnen rond de kust van de Canarische eilanden. Voornamelijk grienden en tuimelaars. Daarnaast proberen we ons steentje bij te dragen om de walvissen te redden tegen de illegale walvisvangst met internetpagina’s en door met toeristen hier te praten. Nu blijkt dat er op 21 juni een meeting is met de IWC (Inernational whaling commision) om te discussiëren de commerciele walvisjacht gelimiteerd toe te laten. Omdat het al redelijk snel is proberen we er alles aan te doen om zoveel mensen een petitie laten te tekenen om te laten weten dat er veel mensen tegen zijn. Is dit misschien iets voor de natuurgek weblog?

Lijkt me wel Mart. Check daarom de site en adopteer ook nog snel even een walvis.

Wederom een plaat uit de 100 beste foto’s die werden ingestuurd voor de Grasduinen Natuurfotowedstrijd 2010.

OK, sinds Vincent Munier de wereld verraste met foto’s van uilen in de sneeuw hebben we dit veel vaker gezien. Maar dat maakt deze foto niet minder fraai. En tja, je kunt je afvragen of deze uil gelokt is, met levende muizen. Of dat acceptabel is, daarover lopen de meningen uiteen. Het is (althans dit jaar) niet verboden bij de Grasduinen Natuurfotowedstrijd. Wat vind jij, moeten we  volgend jaar foto’s die met levend lokvoer zijn gemaakt wel uitsluiten?

Terwijl tropische boomkikkers massaal het loodje leggen en ijsberen verdrinken bij gebrek aan ijsschotsen, blijft de mens zich in ongeëvenaarde mate voortplanten. Met een bevolkingsaantal van 6,8 biljoen zijn wij verreweg de meest talrijke soort die de aarde ooit gekend heeft – en dat heeft zijn consequenties. Meer mensen betekent dat meer natuur moet worden opgeofferd om huizen neer te zetten en voedsel te verbouwen; inmiddels gebruiken we zo’n 50 procent van al het zoet water en aardoppervlak voor onze eigen behoeften. En daardoor krijgen andere soorten het moeilijk. De gevlekte bosuil bijvoorbeeld, die in de jaren negentig in de Verenigde Staten op de lijst van bedreigde soorten kwam te staan doordat zijn leefgebied werd gekapt voor hout- en papierproductie. En ook talloze soorten zoogdieren, reptielen, amfibieën en vissen staan op het punt om uit te sterven.
Hoog tijd dus om de bedreigde dieren te redden, maar hoe?
Gelukkig kunnen we een steentje bijdragen zonder onszelf meteen als lemmingen over een klif te storten; geboortebeperking volstaat.
Het Amerikaanse Center for Biological Diversity in Arizona deelt daarom sinds enkele maanden bedreigde-dierencondooms uit; een goed initiatief om de menselijke voortplantingsvreugde in toom te houden. De verpakkingen bestaan in zes varianten, elk met een plaatje van een bedreigde diersoort erop – variërend van een ijsbeer tot de Amerikaanse doodgraver (een keversoort). Elk pakje bevat twee condooms, informatie over de desbetreffende bedreigde soort en een pakkende slogan op rijm – voor als je om een openingszin verlegen zit…

En toen stond ik sinds lange tijd ineens weer met mijn voeten in het gras van het Groene Hart. Voor Verborgen Paden. Welk pad het is verklap ik pas in het augustusnummer, maar misschien kunnen insiders het zien aan de ’skyline’ op de foto. Ik was lang - een week of 8 - niet echt buiten geweest en wandelde nog wat onwennig door het hoge, natte gras. Vreemd eigenlijk, dat ik zo snel ben vergeten hoe mooi en prettig de natuur kan zijn. Ineens begrijp ik waarom veel stadsmensen nooit in natuurgebieden komen. Ze vergeten het simpelweg. Natuurbezoekjes moet je bijhouden. Wat dat betreft is het net een relatie. Daarom straks nog even naar het bos, om de schade in te halen.

Tot eind augustus publiceren we hier winnaars uit de Grasduinen Natuurfotowedstrijd 2010. Misschien vind je deze terug in de Grasduinen Natuuragenda 2010.

Een schitterend grafisch beeld. Vaak hebben grafische beelden iets koels of afstandelijks maar hier zorgen het konijn en het avond(?)licht voor een zeer warme  sfeer. Een schitterende vlakverdeling. Deze foto is gewoon “af”.