Zondag zat ik in de auto met mijn nichtje H. van 8 jaar. Op de A50, tussen Hattem en Heerde, wordt een ecoduct aangelegd. In een stichtelijke opwelling legde ik uit dat een ecoduct er is om planten en dieren naar de overkant van de snelweg te helpen. Nichtje H. laat de woorden even bezinken en zegt: ‘Dat is toch wel aardig van ons, dat we dieren helpen de snelweg over te steken.’

Zo had ik het nog niet bekeken. Mensen zijn soms best aardig voor de natuur. 

Fotograaf Paul van Hoof deed onlangs een verontrustende ontdekking.

Dieven worden geholpen door Google Maps.  Lees er alles over in zijn brief:

Beste fotografen,

Onderstaand bericht is bedoeld voor fotografen die een vermelding hebben bij de KvK. Voor anderen is het ter kennisneming of om door te sturen. Onlangs ben ik er achter gekomen dat mijn bedrijf ‘Paul van Hoof Natuurfotografie’ met adres, telefoon enz openbaar wordt vermeld op Google Maps! Daar was ik helemaal niet blij mee. Als fotograaf doet mijn privé adres geheel niet ter zake voor derden. Sterker nog, ik zie het als een sterk risico. Ik ken gevallen van inbraken bij fotografen waarbij ‘toevallig’ alleen de foto-apparatuur verdwenen was. Waarschijnlijk was dit terug te voeren op de website van de fotograaf waar het adres op vermeld stond. Dat heb ik altijd vermeden.

Nu kun je dus op Google maps op fotografen zoeken en je ziet iedereen met naam en toenaam staan.  Het zit zo. Als bedrijf ben je verplicht je tegen betaling op te laten nemen in het handelsregister van de KvK. Daarbij wordt het adres van de eigenaar opgenomen (bij BV’s ligt dat iets anders). De KvK heeft het recht alle gegevens incl. privéadressen door te verkopen aan derden! Google is zo’n derde en heeft het hele handelsregister gekocht en aan Google Maps gekoppeld.

Wat doe je er aan (als je dat wilt)? Allereerst is het zaak de openbaar making bij de kvk te laten blokkeren voor derden. Dat heb ik simpelweg per email gedaan bij de regionale kvk. Na een paar uur had ik al bericht dat ze in het handelsregister een zogenoemde non-mailing indicator geplaatst hadden. Deze indicator zorgt er voor dat het adres bij selecties voor mailing doeleinden door derden niet afgedrukt wordt op lijsten, etiketten of digitale bestanden. De indicator heeft werking voor het gehele handelsregister, dus ook buiten het gebied van deze Kamer van Koophandel.

Daarnaast is het zaak de vermelding bij Google Maps te verwijderen. Dat is een omslachtige procedure en het kan vervolgens wel 4 weken duren voordat de vermelding daadwerkelijk is verwijderd. Een uitgebreide handleiding staat hier:

http://knol.google.com/k/google-gids/hoe-kun-je-een-vermelding-verwijderen/1ds9p4oo65ir7/2#<http://knol.google.com/k/google-gids/hoe-kun-je-een-vermelding-verwijderen/1ds9p4oo65ir7/2>

Met vriendelijke groet, Paul van Hoof

Het zou toch zonde zijn als fotografen zoals Peter Baas niet meer van deze fraaie platen (een HDR macro) kunnen maken.  (de foto heeft verder niets met het verhaal te maken, maar is wel heel mooi en heel voorjaar!)

Dagelijks worden we genept door kranten, tijdschriften en internetpagina’s waarop foto’s staan die soms heftig gephotoshopt zijn. Zoals deze foto van persbureau Reuters die door een IJslandse krant flink is bewerkt. Wel mooi geworden, toch? En ach, een beetje extra drama, kan geen kwaad toch? Als je vindt dat deze bewerking te ver gaat, laat het horen. En lees er alles over op deze site.
Bedrog is ook het thema van mijn artikel over natuurfotografiewedstrijden. Sommige fotografen maken er een potje van! Lees er alles over in de Grasduinen van mei.

Als wolkenfan (zie het wolkenverhaal in het aprilnummer van Grasduinen) beleef ik gouden tijden: iedereen praat namelijk over De Wolk. En de stap van fascinatie voor De Wolk naar de gewone wolk is klein. Als de ene wolk je grijpt, dan duurt het niet lang meer voordat de andere wolk je bedwelmt.

Collega Ellen Gabel kwam onlangs ook al enthousiast de redactie op met een usb-stick vol wolkenfoto’s. Zo zie ik het graag. Weer een volgeling erbij. Wolkenliefhebbers aller landen verenigt u via www.cloudappreciationsociety.org!

‘Wordt de inzendtermijn voor de Grasduinen Natuurfotowedstrijd nog verlengd?’, vroeg een bevriende natuurfotograaf afgelopen weekend. Nou nee, dat waren we niet van plan. Vorig jaar waren er in het laatste weekend serverproblemen waardoor de inzendtermijn toen is verlengd. Dit jaar is alles goed gegaan, dus vandaag is echt de laatste dag! Deze foto is van Edwin Giesbers, ooit winnaar van de Grasduinen Natuurfotowedstrijd.

Ik ben benieuwd hoeveel natuurfotografen er op dit moment (nog) vastzitten over de hele wereld als gevolg van een gecancelde vlucht. Deze Grasduinenredacteur is ook ‘getroffen’ door het vulkaanas. Mijn vlucht naar Nederland werd gecanceld.
Is dat erg? Voor mij niet, ik nam gewoon de auto. Maar ik vind dat natuurfotografen hier ook niet over mogen klagen. Hun onderwerp - de natuur- laat eindelijk weer eens zien wie er de sterkste is. En dat is toch prachtig? Het zet de miezerige, vervuilende mens weer eens even op zijn plaats. En dat kan soms een vertrekhal van een vliegveld zijn….

De foto is overigens van Vincent Munier en is gemaakt op Kamtchatka.

Vandaag had ik het voorrecht om aanwezig te zijn op een netwerkdag voor natuurbeheerders om kennis uit te wisselen over de kievietsbloem. Kort gezegd: dit was een kievietsbloementop waar veel kennis over dit plantje was samengebald. Interessante dag, vooral door de mooie verhalen van kievietsbloemenkenner Albert Corporaal.

Het beheren van dit bolgewasje heeft nogal wat voeten in aarde: het houdt van overstromingen, het is afhankelijk van hommels voor de voortplanting en het houdt weer niet van mest. Weidevogels houden weer wel van bemeste graslanden, dus dat botst af en toe. Daar ging het onder meer over. Het verhaal lees je in Grasduinen.

Talloze zeldzame kievietsbloemen in natuurgebied De Brommert bij Hasselt.

Ik woon tijdelijk aan de rand van de Veluwe, maar vreemd genoeg had ik in al die weken (hopeloos tijdgebrek door een aanstaande verhuizing) het bos nog nooit met de camera bezocht. Zaterdagavond was het heel even zover: ik verruilde het slagveld (ik bespaar u de details) van een flink ziek dochtertje  en vriendin (ze sliepen allebei eindelijk even) voor het slagveld van bomen in de Kroondomeinen.

Ik struinde rond bij Gortel. Dat bos daar heeft wel wat weg van het Speulderbos, alleen komt hier niemand. De zon daalde en ik vermoedde her en der zwijnen. Snel een foto maken, want ik moest natuurlijk weer naar huis voordat de dames wakker zouden worden. Klik, klik, klik … tringgggg. ‘Ben je al onderweg?’, vroeg een hese stem. Op de achtergrond klonk het gehuil van een wolf. Later bleek dat mijn dochtertje te zijn, die alweer enorm had gepoept.

De nacht die volgde was lang. Gelukkig scheen er een heldere, sikkelvormige maan.

Een van de drie gemaakte foto’s.

Foto: Marek Szczepanek / GFDL

Na al het rumoer over stervende grazers en wel of niet bijvoeren, nu een opgewekt bericht vanuit de Oostvaardersplassen. Voor het eerst broedt er een ravenpaar. Het nest van de raaf (er zijn circa negentig broedparen in Nederland) is ontdekt door fotograaf en Grasduinen-columnist Ruben Smit.

Hij vertelt: ‘Ik zag hoe een raaf heel actief een zeearend verjoeg, terwijl een zeearend natuurlijk veel groter is dan een raaf. Dat deed mij vermoeden dat de raaf in de buurt aan het broeden is en met het verjagen van de zeearend een nest aan het beschermen was.’

De raaf was eeuwenlang een broedvogel die overal in Nederland voorkwam. Door bijgeloof dacht men vroeger dat de raaf ongeluk bracht en schoot men de vogels af. Door deze felle bestrijding nam de soort dramatisch snel in aantal af. Rond 1900 was de raaf zeldzaam. In 1927 en in 1928 vonden de laatste zekere broedgevallen in Nederland plaats. In 1969 is geprobeerd om de raaf in Nederland te herintroduceren, met vogels uit Duitsland. Die poging slaagde en sinds 1976 broeden raven weer in Nederland, voornamelijk op de Veluwe en de Utrechtse Heuvelrug.

Raven hebben trouwens geen specifieke voorkeur voor een bepaald soort leefgebied. Ze bouwen hun nest zowel hoog in bomen als op rotsrichels. De raaf is een alleseter die leeft van zaden, vruchten, insecten, kleine zoogdieren en aas.

Gisteren deed hij het nog. Vandaag is de link naar de walvissenactie dood.

Probeer deze eens: http://e-activist.com/ea-campaign/clientcampaign.do?ea.client.id=24&ea.campaign.id=6166