Voor wie het gemist heeft: Earth draait in de bioscoop. Als we de aankondiging mogen geloven is dit de natuurfilm der natuurfilms.

Het is van de makers van de Britse natuurserie Planet Earth. Met behulp van de nieuwste cameratechnieken worden in Earth onder meer een ijsberenfamilie, een olifantenkudde en een bultrugmoeder gevolgd op hun indrukwekkende, maar tevens uitputtende en gevaarlijke tochten. Dat levert dit soort beelden op:


Hmmm, de aarde op het witte doek is in ieder geval dit weekeinde (grijs, grauw, wind, regen) fraaier dan in werkelijkheid.

Hoewel vegetariër (maar niet dogmatisch) vind ik dit initiatief van het WNF en uitgeverij KunstMag zeer lovenswaardig. Gezamenlijk presenteren zij namelijk het boek Lang Leve Vis!

In dit boek geven ‘vierentwintig gerenommeerde chefs een bijzonder visrecept prijs én zij gebruiken daarvoor alleen vissoorten die in de groene kolom van de VISwijzer voorkomen. Zij geven daarmee aan dat je ook met verantwoord gevangen vis heerlijke gerechten kunt bereiden.’
Met andere woorden: smul doordacht, zo zorg je ervoor dat andere vissen een beetje kunnen bijkomen van de heksenjacht die op ze is uitgevoerd in de afgelopen jaren.
Het zijn trouwens niet de minste koks die de recepten hebben bedacht: Sergio Herman van Oud Sluis, Jonnie Boer van De Librije, Marc van Gulick van De Heeren van Harinxma, Martin Kruithof van De Lindenhof, Rogér Rassin van Cordial, Erik van Loo van Parkheuvel enzovoort.

Topkok Jonnie Boer van De Librije.

Lang Leve Vis! (ISBN: 978 90 75979 10 7) is vanaf 1 december leverbaar en kost € 9,95. Het is te koop in de boekhandel en te bestellen bij het WNF en de uitgever via www.langlevevis.nl.

Tot verrassing van de jury is de fotowedstrijd rond de landelijke Natuurwerkdag, die jaarlijks op de eerste zaterdag van november wordt gehouden, gewonnen door een elfjarig meisje uit Berkel en Rodenrijs. Elise Klom won met deze foto die ze op 3 november maakte in de Ackerdijkse plassen.

Citaat uit het persberich van Landschapsbeheer Nederlandt: ‘De jury was onder de indruk van de dynamiek die haar foto uitstraalt en de mooie compositie. Elise mag op kosten van Landschapsbeheer Nederland een ballonvaart voor twee personen maken.’

Het meest verrassende nieuws stond echter onderaan het persbericht. ‘Hoewel de trend is dat jeugd minder in de natuur komt, blijkt de Natuurwerkdag juist op deze groep een grote aantrekkingskracht te hebben: maar liefst 40% van de deelnemers is jonger dan 26 jaar!’

Jongeren die in hun vrije weekeinde gratis werken in de natuur, het zijn verwarrende tijden.

Sinds dit weekeinde is de website www.telmee.nl online.
Alle waarnemingen die je doorgeeft via Telmee.nl komen terecht in de Nationale Databank Flora en Fauna.

Foto: Jan van Duinen

En waarom zou je bijvoorbeeld doorgeven dat je een ijsvogel hebt zien vliegen? Volgens de makers van de site hierom:

De gegevens in deze databank vormen een goede en betrouwbare basis voor de besluitvorming over ruimtelijke inrichting van ons land en voor een effectief natuurbeheer en -beleid.

Dit citaat komt uit de Spits. In het artikel wordt het onderzoek besproken dat is uitgevoerd aan de Vrije Universiteit onder kinderen tussen de 10 en 13 jaar. (zie ook deze link)

De Annefrankboom mag voorlopig blijven staan van de rechter… da’s goed nieuws. Ik citeer nog wat meer boom-irritatie-verhalen uit de septembereditie van Grasduinen:

“De meeste problemen met bomen en buren ontstaan rond de het fenomeen schaduw. Frank Moens, plaatsvervangend directeur en projectleider bij de Bomenstichting: ‘Een beetje Nederlander wil in zijn tuin 24 uur per dag zon. En omdat we de laatste zomers toch al heel wat zonuren ontberen, komt de zwartepiet al gauw bij die te grote boom van de buren terecht. Wij kunnen er als Bomenstichting dan ook niet genoeg op hameren: laat je goed adviseren voordat je een boom in de tuin plant. Bezint eer ge begint! Er zijn zat leuke bomen te koop die niet zo hoog en breed worden. Een kastanje is geen boom voor in de tuin. Die wordt veel te groot. En haal hem er na dertig jaar maar eens uit: dat is ontzettend duur en je hebt er als eigenaar dan toch een band mee opgebouwd. Op internet is veel informatie over geschikte bomen te vinden. Met prachtige bladverkleuring, weinig of geen irritante vruchten, niet te hoog. Doe er je voordeel mee.’ Aldus Frank Moens.”

AH! Geen kastanje dus in uw tuin!!!

Tot vanochtend dacht ik dat het goed ging met de scholekster. Je ziet de altijd herrieschoppende vogels zelfs rondscharrelen op het bedrijventerrein - want dat is het gebied rond de Amsterdam Arena - waar Grasduinen is gevestigd. Nu weet ik dankzij Sovon, die 2008 tot scholeksterjaar heeft bestempeld, dat de populatie in vijftien jaar tijd is gehalveerd.

Oei, tijd voor actie, dacht Sovon. En bij een actie hoort een logo. Liefst een mooi logo. Nou, dat is gelukt. Het is ontworpen door Elwin van der Kolk.
Op de Sovon-dag, die morgen wordt gehouden en waar het scholeksterjaar ook nog wordt belicht, is ook nog een poster van dit scholeksterschilderij (formaat 90×45 cm) te koop, gemaakt door de Elwin. Daar help je de scholekster niet direct mee, maar Elwin wel.

De Annefrankboom mag voorlopig blijven staan van de rechter… da’s goed nieuws. Ik zou nog wat meer boom-irritatie-verhalen opdissen uit de septembereditie van Grasduinen:

“Een groot probleem voor veel mensen is stuifmeel. Frank Moens, plaatsvervangend directeur en projectleider bij de Bomenstichting: ‘En het lijkt ieder jaar erger te worden. Mensen krijgen steeds meer allergische reacties. Wat te maken zou kunnen hebben met de afnemende immuniteit door het steeds zuiverdere voedsel. Want de jaarlijkse pollenconcentratie is volgens onderzoek hetzelfde gebleven.’
Hoog in de top tien van stuifmeelproducenten staan de berk en de hazelaar, zogenoemde windbestuivers – bomen die door middel van de wind hun stuifmeel verplaatsen. Allergische mensen hebben vooral daar last van. Met insectenbestuivers, zoals de wilg, zijn beduidend minder problemen. Moens: ‘We krijgen mensen aan de lijn die graag de berk bij de buren weg willen hebben, omdat hun allergische kind daar last van heeft. Maar als je bedenkt dat 70 procent van de berkenpollen uit Scandinavië aan komt waaien, dan kun je wel nagaan dat dat de grootste boosdoeners zijn. En dat één boom omhakken niet veel uitricht. Er hangen op zo’n moment miljarden berkenpollen in de lucht. De enige remedie tegen hooikoorts is dan binnen blijven, met de ramen dicht.”

De Annefrankboom mag voorlopig blijven staan van de rechter… da’s goed nieuws. Ik zou nog ff wat boom-irritatie-verhalen opdissen uit de septembereditie van Grasduinen:
“Regelmatig worden de medewerkers van de Bomenstichting benaderd door boomeigenaren en buren die er samen niet uitkomen. Want je kunt het zo gek niet bedenken, of mensen hebben op de een of andere manier wel last van andermans bomen. Ze ruisen te hard of verliezen te veel bladeren of lastige zaden. Vaak willen ze de boosdoeners maar het liefst meteen laten kappen.
Frank Moens, plaatsvervangend directeur en projectleider bij de Bomenstichting: ‘Eigenlijk zijn er het hele jaar rond wel problemen. In het voorjaar beginnen bladluizen te poepen. Daardoor ontstaat er een vieze laag op auto’s. Vooral onder lindes is dat het geval. Bladluizen zijn gek op hun jonge bladeren: die zijn veel zoeter en dus lekkerder dan bijvoorbeeld eikenbladeren. We adviseren dan ook vooral om geen lindes te plaatsen rond parkeerplaatsen. Of anders lindesoorten die minder gevoelig zijn voor bladluis.’

Morgen meer…

IJzersterk, laat maar staan. Volgens deskundigen van de Bomenstichting is de ‘Anne Frankboom’ nog sterk genoeg om te kunnen blijven staan. Ze hebben aan de boom getrokken (de zogenaamde ‘trekproef’) en hij staat nog!

Waar gaat dit nu eigenlijk weer allemaal om? Een stel buren die zich ergeren aan een boom die misschien wel om kan vallen. In het septembernummer van Grasduinenn schreef Paul Böhre een interessant (en af en toe hilarisch artikel over bomenleed, burenleed en andere ellende). Ik zal je de komende dagen af en toe vermaken met citaten uit dit artikel.