Gisteren publiceerde de VN het wereldbevolkingsrapport. Daarin staat dat vanaf volgend jaar de wereld ‘voor het eerst in de geschiedenis’ meer stedelingen kent dan plattelanders. In 2008 wonen 3,3 miljard mensen in stedelijk gebied. Dat aantal is in 2030 is zelfs opgelopen tot bijna vijf miljard. Ofwel: zes op de tien wereldburgers is in 2030 een stadsrat.

Zoals altijd is de redactie Grasduinen zeer vooruitstrevend. De verhouding stadsratten versus buitenbeesten is bij ons nu al 5:1.

Af en toe is het leuk om e-mailtjes te delen. Deze kwam onlangs binnen, ik denk dat het over onze verkiezing Bloem van de Provincie gaat:

I.v.m. een artikel in de krant over “Stem op het fluitenkruid” schreef mijn vader dit gedicht.
Aangezien de man 85 jaar is en niet over internet beschikt, heeft hij mij gevraagd om dit naar jullie te mailen. Bij deze dus.

FLUITENKRUID

Ik wou dat ik dichten kon,
dan zou ik het fluitenkruid bezingen.
Als ik lig te mijmeren in de zon,
denk aan meer dan duizend dingen,
ziek ik een bijna witte deken al voluit
over het land, ver uitgespreid.
Ik vergis mij niet, het is fluitenkruid
en ook in de bermen staat het wijd
en zijn, tot vlak bij het water.

Ik wou dat ik dichten kon,
dan zou ik het fluitenkruid bezingen.
Wanneer ik ga wandelen in de zon
en hoor daar al dat vrolijk zingen,
merk dan de vogel die daar fluit
en zie dan langs al onze wegen
dat mooie, bijna witte fluitenkruid.
Buiten lopen, dat is wel een zegen,
merkt men niet dat tijd vergaat.

Ik wou dat ik dichten kon,
dan zou ik het fluitenkruid bezingen.
Zolang ik nu nog wandel in de zon
en neig tot dansen en tot springen,
dan is voor mij de zomer ingeluid.
zie de bloemn, het meest valt mij op
zie overal dat heerlijk fluitenkruid,
het is blij ontsproten uit de knop,
zoiets schoons, dan moet men dichten.

Door A. Brouwer / Leeuwarden.

Op de Groote (soms niet stille) Heide en contreien onder Valkenswaard werd gisteren tijdens het uitzetten van een wandelroute het volgende duidelijk:
1. Er zijn veel meer fietsers dan wandelaars. Stand: ontelbare fietsers vs 1 wandelaar (ik).
2. Fietsers in Brabant zijn zeer vriendelijk. Iedereen groette uitbundig. Dat snap ik best als je verder nooit een wandelaar tegenkomt.
3. De boswachter die ter inleiding een rondleiding gaf, nam uitgebreid de tijd. Dat is wel eens anders.
4. Automobilisten verontschuldigen zich als ze je niet meenemen terwijl je staat te liften richting Leende. En degene die me wel meenam, wilde best even omrijden naar het NS-station.

Leuke mensen die Brabanders. Mooie route ook, de kaart plus verhaal staat in ons augustusnummer.

Fietsloze beelden zijn er gelukkig ook in ruime mate.

Beste Kees,
ik las het stukje van de beeldhouwer over die paddestoel, welke hij niet thuis kon brengen. Te oordelen naar de tijd van het jaar, en de hoed van de paddestoel, zou ik denken aan een zadelzwam. Ik heb hem hierbij op een foto staan van mei vorig jaar. Dit exemplaar groeide op een es.
Wat betreft de vreemde vorm van de zwam op zijn foto, die uitlopende vormen, dat zouden de nieuw zwammen kunnen zijn die allemaal uit een gemeenschappelijke dikke ondersteel ontstaan. Maar helemaal zeker ben ik er niet van. Wie helpt ons verder?
Met vriendelijke groeten. Elly uit Leiden

Voor Grasduinen loop ik momenteel enkele oude wandelroutes na omdat wij die gaan bundelen voor een speciale wandeluitgave. Zo kom je nog eens op verrassende plekken. Zo kwam ik deze week terecht op landgoed Hiemstrastate (bij Hooghalen). Dit landgoed is in 1968 door de familie Hiemstra aan Natuurmonumenten geschonken. Er was 1 voorwaarde: de naam van de familie moest aan het landgoed worden gekoppeld. Er loopt een verbluffend mooie route door dit Hiemstra-gebied. En langs de smalle, verwilderde bospaadjes stond om de tien meter….

…vingerhoedskruid. Niet heel uniek maar wel mooi.

Natuur en cultuur, dat loopt soms lekker in elkaar over. Rond Nijmegen bijvoorbeeld kun je nu het Nijmegenpad lopen en kom je éérst mooie natuur en achteraf fraaie kunst tegen. De route begint en eindigt bij de Stevenskerk en voert je langs Ooij, Beek en Berg en Dal. Loop je de totale route (en geef je jezelf de tijd ook wat rond te kijken) dan ben je zo’n 6 uur onderweg. Tien kunstenaars hebben zich laten inspireren door wat ze langs het Nijmegenpad tegenkomen. Die kunstwerken zelf zijn te zien tijdens de Zomerexpositie van 16 juli t/m 19 augustus 2007 in de Stevenskerk. De expositie is gratis, de wandelkaart kost € 2,50 (vanaf nu te koop bij de Stevenskerk en bij VVV Rijk van Nijmegen).
Openingstijden expositie
16 t/m 20 juli (tijdens Vierdaagsefeesten) van 12.00 tot 18.00 uur.
21 juli t/m 19 augustus op maandag van 10.30 – 13.30 uur,
alle andere dagen van 13.00 – 16.00 uur.

Nog wat dagen en dan is het officieel zomer. En dan groeien er net zo goed paddenstoelen als in de herfst (groot misverstand hoor, dat je juist in de herfst op zoek moet gaan naar paddo’s).
Vanmorgen kreeg ik dit mailtje binnen:

Beste grasduiners,
In mijn tuin staat sinds enige dagen op de kopsekant van een afgezaagd deel van de inmiddels grote witte acer een zeer merkwaardige paddestoel /zwam. Ik vind hem in geen enkel paddenstoelenboek. Ik maak elke morgen en avond een opname/foto. Als beeldhouwer vind ik het echt een kunstwerk.
Wie weet hoe deze paddenstoel heet???

Golf en natuur. Ze zijn aan elkaar overgeleverd, maar ze hebben een vreemde verhouding met elkaar. ‘Lekker buiten in de vrije natuur een beetje sporten,’ is voor veel golfers hun motivatie. Maar al dat geschoren groen, daar word je qua biodiversiteit niet vrolijk van. Dus sloegen de betere golfbanen internationaal de handen ineen en hebben ze afgesproken om rond en op de golfbanen wel degelijk actief aan natuurbeheer te doen. We schreven er al weer maanden geleden over in Grasduinen. Het afgesproken programma heet ‘committed to green’. Nu kom ik een geinig dingetje tegen: de Eco Golf bal. Als je hem (per ongeluk) in het water slaat, hoef je je niet langer schuldig te voelen. Deze golfbal is namelijk biologisch afbreekbaar. Binnen twee dagen schijnt de bal volledig opgelost te zijn zonder schadelijke stoffen achter te laten. (Hoe de bal reageert op vochtig gras en regenachtig weer? Dat vertelt de verkoper niet…)

Vrijdag zijn we op de redactie van Grasduinen de hele middan bezig geweest met jureren. Het ging erom uit alle ingezonden foto’s zo’n 65 superbeelden te kiezen die straks een plek krijgen in de Grasduinen Natuuragenda 2008. De winnaars zijn nog niet bekend, er volgt nog een nadere selectie en jurering. Maar we zijn aardig op weg. En toen kwam er vanmorgen dit mailtje binnen:

Geachte Heer Kees Loogman,

Mijn naam is Sander, 15 jaar en van Son en Breugel ( Brabant ) verhuisd met mijn ouders naar Groede (Zeeuws Vlaanderen). ’s Avonds loop ik met mijn moeder hier in de omgeving met onze hond Floor (golden retriever ) de route van het platte putje en neem dan ook altijd de camera mee. Ik maakte laatst op het juiste moment een zeer mooie foto van de laag hangende zon door een deel van de stam van een knotwilg.
Met vriendelijke groet, Sander H

Sander, na vrijdag heb ik even een weekend lang geen foto kunnen zien, maar nu kan ik er weer tegen en deze plaats ik. Dank je!

…verdienen, zegt vandaag zijn/haar zorgverzekering voor kat, hond of ander huisdier meteen weer op.
Vanmorgen las ik in de krant dat ‘zorgverzekeringen voor huisdieren misschien wel de grootste groeimarkt op verzekeringsgebied vormen. Er zijn in Nederland zo’n 5,3 miljoen katten en honden. Dat is een enorm potentieel’.
Even tijd voor gezond verstand mensen: als je een verzekering afsluit voor je huisdier, dan ben je knettergek. Niet doen, besteedt die 250,- euro (gemiddeld premiebedrag per jaar) aan een beter doel. Oh ja, in datzelfde bericht lees ik dat ook ‘de uitvaartpolis voor huisdieren tegenwoordig heel gewoon is’. (Ik moet een beetje braken, ik hoop dat dat niet overslaat op mijn onverzekerde Henkie…)