Alles moet tegenwoordig milieuvriendelijk, zelfs slapen. Zelfs dat kan nu met de nieuwe Blue Beech eco-slaapzak van Vaude. De slaapzak is gemaakt van houtpulp en gerecyclede polyester. Met deze slaapzak kun je dus nog milieubewuster kamperen.

Ik ben benieuwd hoeveel natuurfotografen er op dit moment (nog) vastzitten over de hele wereld als gevolg van een gecancelde vlucht. Deze Grasduinenredacteur is ook ‘getroffen’ door het vulkaanas. Mijn vlucht naar Nederland werd gecanceld.
Is dat erg? Voor mij niet, ik nam gewoon de auto. Maar ik vind dat natuurfotografen hier ook niet over mogen klagen. Hun onderwerp - de natuur- laat eindelijk weer eens zien wie er de sterkste is. En dat is toch prachtig? Het zet de miezerige, vervuilende mens weer eens even op zijn plaats. En dat kan soms een vertrekhal van een vliegveld zijn….

De foto is overigens van Vincent Munier en is gemaakt op Kamtchatka.

Gisteren deed hij het nog. Vandaag is de link naar de walvissenactie dood.

Probeer deze eens: http://e-activist.com/ea-campaign/clientcampaign.do?ea.client.id=24&ea.campaign.id=6166

Vanochtend op weg naar de bakker zag ik ze: de eerste bloeiende bosnanemonen en bleeksporige bosviooltjes. Kijk, daar krijgt een mens (ondanks de schamele 10 graden met een frisse wind) een lentegevoel van! Meer over eerste waarnemingen vind  je op de natuurkalender. 

De Vrienden van de Voetveren houden weer een gedichtenwedstrijd. Dit meldt het persbericht:

Na het grote succes van de vorige pontjespoëziewedstrijd, die in 2002 gehouden werd, is het tijd voor een nieuwe gedichtenwedstrijd. Als de kwaliteit net zo hoog is als de vorige keer kunnen we er weer een mooi boekje van maken.

Oh ja, het onderwerp is natuurlijk de pont. Inzenden voor 1 augustus. Zie de site voor meer informatie.

De manier waarop Staatsbosbeheer de Oostvaardersplassen beheert, roept regelmatig discussie op. Vandaag ontvingen we een woedende reactie per mail van Catharina Boon, zij is het zacht gezegd niet eens met Staatsbosbeheer. Een fragment uit haar mail:

De Oostvaardersplassen een Nationale schande. Elk jaar laten ze daar de dieren verrekken, het kan 90 dagen duren voor zo’n dier pijnlijk aan zijn einde komt. Sommige dieren staan wel een week bij het hek van de Oostvaartsedijk, ze hebben niets te eten. Aan de andere kant van het hek  groeit het gras. Welke psychopaat bedenkt een dergelijk martelbeheer?

Tsja, ze heeft een punt. Op de redactie verschillen de meningen. Maar ben je het eens met Catharina, dan kun je hier een petitie ondertekenen.

De winnende foto van de Wildlife Photographer of the Year die uiteindelijk is gediskwalificeerd houdt de gemoederen bezig.

Martijn de Jonge vraagt zich bijvoorbeeld af wat de reactie van Vincent Munier zou zijn. De Franse fotograaf jureerde de middensectie van de Wildlife Photographer wedstrijd, dat wil zeggen dat hij samen met een 6-tal andere juryleden  uit zo’n 15000 beelden selecteerde om er vervolgens 800 door te zenden naar de finale jury.

Vincent vindt het net als alle andere fotografen natuurlijk een goede zaak dat de wedstrijdorganisatie zo kritisch is. En dat er goed gehandeld is in deze zaak.

Wouter van de Weerd vraagt zich al een tijdje af of het wel de goede kant opgaat met de natuurfotografie. “Enerzijds verbaas ik me erover hoeveel (bijna) winnende foto’s gemaakt zijn door lokvoer te gebruiken. Alle commotie om de “bitterballen-vossen” heeft dus nog niet bijgedragen om dit soort fotografie uit te bannen. Hoewel het moeilijk of niet te controleren is, zou ik het een goede zaak vinden als bij foto-wedstrijden de voorwaarde wordt opgenomen dat er geen gebruik mag zijn gemaakt van lokvoer voor het maken van de foto.”

Maar ook het artikel in de Grasduinen over groothoek-fotografie vindt hij een slecht voorbeeld. “Zonder kanttekeningen wordt beschreven hoe je in een aantal weken het vertrouwen van een groep wilde wolven kan winnen, zodat je ze van zeer dichtbij (liggend!) kan fotograferen met een groothoeklens. Of hoe een vos gewend raakt aan de aanwezigheid van een fotograaf. Of hoe een roodborst verstoord wordt door een kastje met foto-apparatuur in een boom op te hangen en daarin vervolgens constant de gemaakte foto’s te bekijken. Stel dat slechts 1 procent van de Grasduinen-lezers dit voorbeeld allemaal gaan volgen, dan zou dit toch een enorme ongewenste verstoring met zich mee gaan brengen!”

Kijk, dat zijn nou de kritische lezers die Grasduinen nodig heeft! Overigens heeft Wouter blijkbaar niet gezien dat er in het artikel wel degelijk een kanttekening is geplaatst bij groothoekfotografie. Omdat het zeker verstorend kan werken.

Het is aan iedere respectabele fotograaf om voor zichzelf de grenzen te bepalen. Voor de één is dat absoluut geen lokvoer, voor de ander is dat een bescheiden, niet frequente hoeveelheid. Grasduinen respecteert beide opvattingen.

We blijven alert op mensen die over de schreef gaan en we blijven handreikingen geven hoe je wel verantwoord te werk kunt gaan.

Foto: deze keer maar niet, anders moet ik weer die jokkebrok tevoorschijn halen!

Op de redactie is zo’n beetje iedereen wel aan het verhuizen, verbouwen, kinderkamers aan het opknappen of klussen. Logisch dus dat onze aandacht af en toe naar binnen is gericht, naar onze binnenbiotopen. Ikzelf ga bijvoorbeeld binnenkort verhuizen en het wordt tijd dat ik voor mijn 37ste mijn studenteninterieur eens wat upgrade naar een grote-mensen-inrichting. Wel een beetje eco-style natuurlijk.

Al surfend kwam ik via de Ikea-website (vraag me niet hoe) terecht in Amerika bij de, het bloed kruipt waar het niet gaan kan,  American Museum of Natural History. Daar is nu een tentoonstelling gaande over spinnenzijde. Als ik het allemaal goed begrijp kun je daar naar een tapijtje kijken die is gemaakt van spinnenzijde. Hoeveel spinslaven waren daarvoor nodig? Meer dan 1miljoen!

Kijk, zo’n natuurproduct wil ik best in huis hebben.

Hoe het allemaal precies in elkaar steekt, zie de website. Fascinerend voer voor de zondagmiddag.

Sinterklaas heeft voet aan wal gezet, vanaf nu is het grote aftellen tot oud en nieuw begonnen.  En als de vuurwerkrookwolken zijn opgetrokken ligt 2010 schoon en helder voor je voeten. Bij een nieuw jaar hoort een nieuwe kalender. Maar welke? Het aanbod is ieder jaar weer gigantisch. 3 tips van Natuurgek:

TIP 1

Op de website van Plantlife kun je mooie plantenkalender kopen. De foto’s, onderstaand beeld is van augustus, zijn van amateurs, maar dat ziet niemand.

TIP 2

Wat te denken van een nieuwe wadden-kalender, te bestellen via de Waddenvereniging.

TIP 3

En bij de KNNV kun je een persoonlijke natuurkalender samenstellen. Hoe? Klik hier en je weet het.

Han Bouwmeester stuurde mij deze filmtip: Nu we toch op YouTube aan het kijken zijn…dit is wel heel erg indrukwekkend. Even volhouden en niet schrikken!