Maura Klumper laat weten wie haar favorieten zijn van de Wild Wonders of Europe tentoonstelling in Den Haag.

Ook ik ben op de valreep naar Den Haag geweest en ik ben blij dat ik alles nog heb kunnen bewonderen.
Zoveel mooie foto’s en dan moet je voor jezelf bedenken welke er voor jou uitspringen.
Ik heb ook het boek gekocht om alles nog eens op mijn gemak te kunnen bekijken en er staan nog veel meer prachtige foto’s in.

Nummer 1….. Muskusossen van Vincent Munier, zo ongelofelijk hoe hij in staat is om onder zware omstandigheden zulke beelden kan maken. Daar heb ik diep respect voor.
Nummer 2….. Ruben Smit met zijn heidelibel. Heel mooi hoe je nog de waterdruppels in de vleugels kan zien. Het gebrek aan kleur versterkt de foto.
Nummer 3…..De paardenhaartaailing van Bence Mate. De eenvoud en de rust die deze foto uitstraalt vind ik heerlijk.

Mooie keuze Maura!

De tentoonstelling is overigens verlengd tot 12 september…

De natuurfotofestivals komen er weer aan. Met name rondom de Duitse  GDT en de Britse WPY festivals hangt dit jaar een extra grote spanning. Want ‘de kluit belazeren’ is onder natuurfotografen gemeengoed aan het worden, zo lijkt het. Daarom werd de WPY winnaar van 2009 zelfs gediskwalificeerd maar ook de GDT winnaar (deze dus:) was onderwerp van discussie. Was de dode geit waarin de fotograaf zijn camera heeft geplaatst hier op een natuurlijke wijze terechtgekomen?, en meer van dat soort vragen. De GDT heeft aanvullend onderzoek gedaan en heeft besloten deze winnaar wél te handhaven.

Je zult maar jury zijn bij 1 van deze 2 festivals. Dan is de druk wel heel zwaar om met een ‘onberispelijke’ winnaar voor de dag te komen. Maar ja, saaie ‘altijd goed foto’s’ moeten ook niet gaan winnen. Ben benieuwd……

Tot eind augustus kun je nog naar de geweldige natuurfototentoonstelling van het project Wild Wonders of Europe in Den Haag. En wij van Grasduinen willen graag weten wat jij de beste foto vindt.

Wouter van de Weerd bezocht de tentoonstelling en maakt deze overwegingen en eindconclusie:

Al kijkende had ik de oproep van Grasduinen en Natuurgek in gedachte: wat is de beste foto?

Ineens voel ik me dus net een jurylid van een fotowedstrijd en bedenk: is de beste foto nu gewoon degene die ik het mooist vind? Of is de beste de foto die –volgens mij- ook veel moeite heeft gekost om ‘m te maken? Of is de beste foto juist die foto die technisch het beste is?

De foto van Peter Cairns -met visarend, vis en waterdruppels- roept meteen mijn bewondering op. En daarnaast de vraag hoe hij ooit exact op het juiste moment en vanaf de juiste locatie zo’n technisch goede foto heeft kunnen maken.

En de foto van Sven Zacek van de wilde zwijnen met de witte ‘sneeuwtoeten’ roept meteen een glimlach op.

Maar uiteindelijk kies ik toch voor de foto van Sandra Bartocha, van de orchideeën in Italië

Deze is wat mij betreft het meest origineel qua compositie: het lijken bijna twee aparte, losstaande foto’s, maar toch vormen ze door de achtergrond en de licht-cirkels één geheel. Je ziet dat deze foto niet zo maar even genomen is, en ook niet puur afhankelijk was van -toevallig- het juiste moment.

En daarom wat mij betreft ‘de beste’ van de 100 foto’s!

Tot eind augustus publiceren we hier winnaars uit de Grasduinen Natuurfotowedstrijd 2010.

Misschien vind je deze foto terug in de Grasduinen Natuuragenda 2010. Er staan 65 foto’s uit deze top 100 in de agenda. Dus veel kans!

Niet zo maar een hert. Maar eentje in een fantastische sfeer gefotografeerd. Zo net links van het midden geplaatst is misschien niet de allerbeste plek. Maar dat is slechts een bijzaak. Kortom, een fijne foto!

Tot eind augustus publiceren we hier winnaars uit de Grasduinen Natuurfotowedstrijd 2010.

Misschien vind je deze foto terug in de Grasduinen Natuuragenda 2010. Er staan 65 foto’s uit deze top 100 in de agenda. Dus veel kans!

Goede foto’s hoeven niet ingewikkeld te zijn. Maar let op: bij dit soort minimalisme zijn de details nog belangrijker dan bij ‘een gewone plaat’. Het zou bv nog mooier geweest zijn als de lijn van de snavel precies in de linkerbovenhoek zou zijn uitgekomen. Het licht had iets spannender gemogen.

Desalniettemin fraai ‘rustgevend’ beeld met prettige kleurstelling.

Ga je toevallig naar Canada binnenkort? Geen gek idee, lijkt me, want het is 1 van de meest fotogenieke landen in de wereld. Dat vindt de Franse fotograaf Vincent Munier ook, hij werkt er dan ook enige maanden per jaar.
Zodoende komt de liefde nu van 2 kanten. Munier houdt van Canada en Canada houdt ook van Munier. Voor de tweede keer heeft de fotograaf een enorme expositie in het centrum van Montreal. Maar liefst 70 foto’s van de Franse meester op groot formaat! Tegelijkertijd is er een tentoonstelling van diverse National Geographic fotografen. Ook leuk, als je er toch bent. Het geheel duurt tot 6 september. Meer info, klik hier.

Frans Lanting. Volgens sommigen de allergrootste natuurfotograaf, volgens anderen 1 van de grootste. Hoe dan ook, wereldklasse. Je kunt bij hem een workshop gaan volgen! 3 Dagen voor 1650 dollar, valt best mee, toch? Je moet nog wel even naar Santa Cruz, Californië. Hier lees je alles over deze unieke kans!

Fotograaf Marijn Heuts laat weten dat volgens hem er niet getruct is met de ijsvogel: “Lijkt me geen trucage. ‘T is de bekende tak, gemaakt van uit een nog bekendere hut. Werken met een tuinslang is daar echt onmogelijk. Mooie foto dus!” 

Tot eind augustus publiceren we hier winnaars uit de Grasduinen Natuurfotowedstrijd 2010.

Misschien vind je deze foto terug in de Grasduinen Natuuragenda 2010.Er staan 65 foto’s uit deze top 100 in de agenda. Dus veel kans!

Een opmerkelijke plaat van een ijsvogel. Vele miljoenen foto’s zijn er van deze kleurige vogel gemaakt maar zelden met zo’n plens regen op zijn kop. Boze tongen spreken van trucage met tuinslangen of zoiets. Ik hou het op een fraaie plaat die zeker in de top 100 thuishoort.